donderdag 2 juli 2015

prentje en de kaart

Laat ik eerlijk zijn: mijn moeder en ik hebben niet de makkelijkste band.
Toen ik een envelop met kaart in de brievenbus vond met het kenmerkende handschrift van mijn mama, was ik ook wel even benieuwd wat er op zou staan.

Het grappige is; mam is een van mijn trouwste blogfans. Ze heeft op haar 82e verjaardag een iPad gevraagd, vooral om mijn blog te kunnen lezen. Dus ondanks dat we elkaar niet dagelijks zien, is ze goed op de hoogte.

En ze heeft zich zorgen om me gemaakt. Elke keer als ik haar zag, vroeg ze of ik niet nog meer was afgevallen.
Of ik het wel redde allemaal, zo in mijn eentje.
Of ik niet te hard werkte.

Ontroerd was ik dan ook toen ik deze week deze kaart ontving:
Deze is voor u. X

13 opmerkingen:

  1. Wat een enige kaart en wat een leuke foto's! :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat een lieve kaart en woorden van je moeder. Ze zal blij zijn met deze blogpost met mooie foto's. Je staat er stralend op!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wat lief.
    En wat een mooie vrouw staat er op die foto's!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Oei, je maakt me aan het huilen...
    Mooi! Geniet er van! Van de kaart, de mama, de hakken, alles!
    Dikke kus

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Schitterend, alles! Jij, de kaart, de moeder, de liefde. Koesteren!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Wauw... wat staat dit nieuwe leven je mooi, naast de prachtige jurk en dito schoenen.
    Ik zou al steeds een reactie geven op jouw reactie op mijn blog maar zoals altijd wanneer ik een compliment krijg en het me raakt sla ik vast en weet ik niet wat te zeggen. Nog steeds weet ik het niet maar ik besloot gewoon maar te typen, hopende dat mijn vingers het werk zouden doen en de woorden vanzelf te binnen schieten. Ik voel het ook, die band, wat natuurlijk een heel vreemd gegeven is gezien onze interactie via het scherm maar kennelijk komt er toch meer door dan ik denk.. Ik weet niet of ik heel bijzonder ben, misschien juist heel gewoon wat in deze tijd dan toch best bijzonder is, ik ben in elk geval wel al flink wat jaren gewend aan mijzelf en wij kunnen het goed vinden met elkaar, waardoor ik altijd mezelf ben, zelfs als ik denk dat ik dat in sommige gevallen beter niet had kunnen zijn, schaamte ken ik namelijk niet zo. Ik weet niet waarom ik op deze manier reageer op wat je schrijft, het voelt zo natuurlijk, als de penvriendin die antwoord verwacht nadat zij haar hart heeft gelucht of schrijft over haar belevenissen. Ik denk inderdaad dat de herkenning, het vertrouwde ervoor zorgt dat ik hier graag reageer. Ach, het is gewoon een gevoel en dat volg ik, wat maakt het ook uit hoe dat komt.
    Heel erg bedankt voor het fijne compliment, ook al weet ik niet hoe ik ze in ontvangst moet nemen, ik ontvang ze graag. En van hetzelfde..
    Fijn weekend!

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Oh, wat lief van je moeder! En op die onderste foto straal je helemaal! Blij!

    BeantwoordenVerwijderen