vrijdag 10 juli 2015

prentje en het afscheid

Ik probeer het nog even uit te stellen. Vandaag is de grote wisseldag voor de zomervakantie.
Zoon is drie weken bij ex-Man, en daarna drie weken bij mij.
Ik heb hem een middagje extra, zodat ex-Man zijn werk goed kan afronden.
We doen niets bijzonders. Gaan langs bij opa en oma, eten samen een ijsje aan het het water.
Juist het grote geluk zit in de kleine dingen.

Dan is het zes uur. Ik breng hem weg. Hij kletst honderduit.
Ik ben wat stiller.
Ik overhandig ex-Man zijn tas. Een extra korte broek, een hemdje.
Anders ligt het toch maar drie weken bij mij in de kast.

Ik geef hem een kus.
Als ik mijn fiets pak, zie ik in het keukenraam ex-Man en Zoon elkaar een dikke knuffel geven.
Het is goed zo.
Het is de consequentie van de keuze die ik heb gemaakt.
En ik kan geen betere vader voor Zoon wensen.
En toch voel ik de tranen branden.
Als ik van iemand hou, doe ik dat met mijn hele hart.
Zonder remmingen. Ik kan niets half doen.
Ik wil degene die ik liefheb, om me heen hebben.
Vasthouden.
Maar liefde is ook loslaten.

Ik druk de pijn niet (meer) weg. Zet het om in creativiteit.
Maak een kleine houten octopus terwijl de tranen over mijn wangen rollen.
Ik laat het maar even gebeuren.

Dag lief.
Tot snel.

15 opmerkingen:

  1. Een virtuele knuffel voor jou! Kus!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat goed van je, het omzetten in creativiteit.
    Ik hoop dat je toch een fijne tijd zult hebben.
    En daarna, 3 hele weken....

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Liefde en loslaten, een moeilijke zaak. Ook niet mijn sterkste kant.
    Meestal lucht een potje janken wel op. Dus laat maar gaan die tranen.
    En voor je het weet zijn de drie weken weer voorbij.
    Je octopus ziet er i.i.g allerliefst uit.
    Hier gaat oudste zoon a.s. zondag 2 weken op kamp naar zuid Frankrijk.
    Dat zal ook zeker even slikken worden.
    Ik wens je ondanks het gemis een fijn weekend. XxX

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Wat zal het fijn zijn als je zoon straks weer bij je is. Ik kan me niet voorstellen hoe het is om je kind(eren) zo lang niet te zien. 1 nachtje vind ik al 'erg'. Maar sterkt gewenst! en maak je later eens een octopus met een glimlach?

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Och arme......ik ken het gevoel zó goed.....slik.
    Zoonlief heeft negen jaar bij mij gewoond, ging eens per 14 dagen een weekend naar z'n vader. Dat was dan nog wel te doen, maar die zomervakantie ieder jaar.....vréselijk!
    Nu woont zoonlief alweer 3,5 jaar bij zijn vader en is de regeling omgekeerd, dat is dan Genieten met een grote 'G'.
    Lief Prentje, kop op, ook dit kun je aan. Hoe moeilijk het ieder jaar ook zal blijven.
    XX

    BeantwoordenVerwijderen
  6. O, de gedachte alleen al... Hoop dat je de komende weken ook momenten zult hebben waarop je intens kan genieten, wetende dat zoon in uitstekende handen is... En daarna is het feest des te groter. Kop op!

    BeantwoordenVerwijderen
  7. oh, als je naar België wil komen om je gedachten te verzetten…ik heb een logeerbed

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Jij zegt Fuck perfect, ik zeg Fuck loslaten.. ik vind dat de grootste onzin en wil daar helemaal niet aan meedoen. Kan natuurlijk niet, weet ik ook wel, ik blijf het gewoon lekker zoveel mogelijk uitstellen zo vaak ik kan.
    Jeetje, 3 weken, ik kan me daar niets bij voorstellen, telde de dagen af toen Pepijn een weekje op de camping bivakkeerde met mijn ouders, zusje, oom, tante, neefje en nichtje. In goede zorgen, weet ik ook. Misselijk was ik toen ik hoorde dat hij een ongelukje had en er kinderen hem uit hadden staan lachen, je hart kan kennelijk ontelbare keren een beetje breken. Elke avond even in zijn bed liggen, wat dramatisch, ook dat weet ik. Het is een stukje van jezelf wat de deur uitloopt en je gedag zegt, jou incompleet achterlatend. Na de vakantie gaat Annabel naar de peuterspeelzaal, ik huil nu al, zeg tegen manlief dat hij mee moet, die eerste keer, zodat ik me achter zijn grote rug en brede schouders kan verschuilen en de tranen kan laten lopen tot ik grootmoedig glimlachend gedag kan zeggen en haar veel plezier kan wensen. Dat zal ze hebben, weet ik ook, ik weet zoveel, toch trekt mijn hart zich daar niets van aan en bezorgt mij zo vaak gevoelens waarbij de tranen vloeien.
    Het is het allemaal waard geweest zodra ze weer in je armen vliegen en je weer compleet bent..

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Nou ja...kom ik zomaar via Susanne op jou leuke blog !!...wat schrijf he mooi zeg !!...ik ga je volgen hoor leuk....fijne zoner liefs Ria..x!

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Mooi, zoveel tegenstrijdige maar oh zo complementaire gevoelens tegelijk.... Ik geloof werkelijk dat jij leeft!

    BeantwoordenVerwijderen