Op Facebook lijkt het of iedereen continu op stap is met zijn vijftig beste vrienden, of aan een perfect gedekte kersttafel zit, met z'n perfecte gezin.
Begrijp me niet verkeerd, ik gun het iedereen van harte; ik word er alleen zelf af en toe wat onzeker door.
En vaak genoeg doe ik er zelf ook aan mee hoor, het is ook fijn om een goed gelukte foto op Facebook te zetten en deze geliked te zien door verschillende vrienden en familieleden. Toch een bevestiging.
'Facebook is een etalage', las ik een keer ergens en dat onthou ik nu maar. Ik zeg niet dat het niets van doen heeft met de werkelijkheid, het is een alleen een fragment van die werkelijkheid, denk ik.
Daarom vind ik het wel verfrissend als ik op Twitter lees: 'twee zoons verdwenen naar boven, na een kerstontbijt van 3 minuten. So far for gezellig kerstvieren'; een tweet van Phaendra Werkhoven, hoofdredacteur van Fabulous mama.
Goed, terug naar de etalage. Want sommige mensen zetten daar erg mooie dingen in. Zoals Edward van de Vendel, kinderboekenschrijver van onder andere Superguppie. Hij tipte het nieuwste boek van Blexbolex, Een sprookje, en ik wist niet hoe snel ik met mijn boekenbon naar Utrecht moest gaan, regen of geen regen. Want ik was ook al heel erg fan van Seizoenen, waar Blexbolex terecht een Gouden Penseel voor heeft gewonnen. Ik vind zijn stijl fantastisch, het doet me denken aan de Russische kinderboekenillustraties uit de jaren twintig en dertig. Ook geeft hij kinderen de ruimte om te fantaseren door niet alles in te vullen en een sprookje gerust zes keer opnieuw te laten beginnen.
Sprookje of werkelijkheid; van zulke etalages kan ik erg blij worden.
© illustraties: Blexbolex, Een sprookje
