prentje en het allermooiste boek

We lopen door de stad met z'n drietjes. We hebben net Bennie Stout gezien, de Sinterklaasfilm die voelt als een warme deken. Zoon mag een kinderboek uitzoeken, omdat het Kinderboekenweek is. Hij wil graag Superdolfje, maar deze blijkt uitverkocht te zijn in de Selexyz. Ik pak een boek op, Seizoenen, en wordt als door de bliksem getroffen. Wat een schitterend boek. Alles klopt, de illustraties, de kleuren, de sfeer, het lettertype, het papier. Maar ja, ik heb de laatste tijd al zoveel boeken gekocht. Spijtig leg ik het neer.

We gaan naar de Kinderboekenwinkel. Daar is het drukker dan in de Kalverstraat op zaterdagmiddag. En ook hier is Superdolfje uitverkocht. Op naar de Bijenkorf. Want Zoon is een klein prentje en als die zijn zinnen ergens op heeft gezet, dan moet het ook komen. Gelukkig hebben ze daar wel Superdolfje. En opnieuw sta ik met Seizoenen van Blexbolex in mijn handen. 'Winnaar van het Gouden Penseel', lees ik. En terecht. Opnieuw raakt het boek me. Man ziet me verliefd bladeren. 'Neem het nou maar, dan is het een vervroegd Sinterklaascadeau', zegt hij lief.

Thuisgekomen maak ik meteen foto's. Ik kan elke pagina wel fotograferen, het zijn stuk voor stuk kunstwerkjes. Wel ontmoedigend voor een beginnende-illustrator-met-ambities; het mooiste boek is al verschenen. Op internet lees ik dat de originele illustraties tijdelijk in het Rijksmuseum hangen. Ik citeer even:

"De Penseeljury, onder voorzitterschap van de directeur van het Rijksmuseum Wim Pijbes, kwam dit jaar voor het probleem te staan dat de drie mooiste boeken geïllustreerd waren door buitenlanders. ‘Je kunt dan’, aldus de jury, ‘trouw aan het reglement, de eerste prijs toekennen aan de nummer 4 – een Nederlander – maar de jury wilde het Gouden Penseel aan het allermooiste boek toekennen."

Sinterklaas valt vroeg dit jaar.