Niemand kent mijn smaak zo goed als zij. Toen ik twee weken geleden wakker werd op mijn verjaardag in Barcelona en zij me een cadeautje onder mijn neus duwde, klopte mijn hart van verwachting.
En daarna klopte het van blijdschap, want wat kreeg ik een prachtig pop-up boek van haar. Het is een stad die langzaam wordt opgebouwd: steeds komt er wat bij.
Het boek heeft alles in zich waar ik van houd: de gebouwtjes die zich als kleine schatten ontvouwen, de net niet-dekkende verf, de draadjes tussen de elektriciteitspalen, de matte uitstraling van het papier.
Uiteindelijk klopte mijn hart van dankbaarheid: want wat is het fijn om iemand in je omgeving te hebben die precies weet waar je hart sneller van gaat kloppen.





