prentje en Marcel Wanders

Ik keek er al een tijdje naar uit: de overzichtstentoonstelling Pinned Up van Marcel Wanders in het Stedelijk.
Vriendin A konden niet langer wachten en vertrokken vandaag naar Amsterdam.

Vanaf de allereerste minuut zijn we volledig overdonderd door het megatalent Wanders. Waar we ook kijken, overal zien we creatieve parels van een man die zich niet laat beperken door wat dan ook.
Soms wanen we ons in een witte sprookjeswereld, om vervolgens in bijna religieuze sferen te komen in de zwarte ruimte die als een kathedraal aandoet, daardoor ondersteund door sfeervolle muziek.

Ondertussen hebben we elkaar ook een paar weken niet gezien, en proberen we bij de praten over de Stand van Zaken in ons leven. Maar we zijn teveel afgeleid door de ontwerpen om ons heen.
'Ik luister wel hoor, maar ik vind het allemaal zo... overdonderend', zegt A zachtjes. 'Ik ook', fluister ik terug, 'we gaan nu genieten van alles om ons heen en drinken straks een borrel hiernaast.'
En zo lopen we stilletjes door de zalen, weg te dromen in de wereld van Marcel Wanders.

Hoe Moooi is dat?

prentje in het Stedelijk

Ha, u heeft zoveel vragen over het museumbezoek met Zoon, dat ik er nog even op inga (nee hoor, ik heb gewoon zoveel moois gezien; dat wil ik nog even met u delen).

U vroeg zich af wat Zoon ervan vond. Nou, hij vond het super interessant. Not.
Hij vond er niets aan. Of, als ik hem even mag citeren: 'ik vond de ondergrondse Albert Heijn naast het museum mooier'.

Maar dat geeft niet. Ik denk dat het aan elke ouder is om daar het accent te leggen in de opvoeding wat hij of zij belangrijk vindt. Voor mij betekent kunst heel veel. Het is de kers op de taart. 

Kunst kan verontrusten, maar ook troosten. En soms zelfs tegelijkertijd. 

Ik ben niet opgegroeid met kunst. Op mijn twintigste nam ik mijn ouders mee naar een museum, in plaats van andersom. Ook dat is niet erg. Mijn ouders legden het accent ergens anders. Misschien zet Zoon later nooit meer een voet in een museum. Misschien is er toch iets blijven hangen. 

Voor nu, nog een paar kunstwerken uit het Stedelijk museum die me raakten. Helaas weet ik niet van alle kunstwerken de maker; het textieldoek is in ieder geval van Cosima von Bonin.  

Bent u in de buurt van Amsterdam, ga dan vooral naar het Stedelijk. Alleen het gebouw zelf is al spectaculair. En neem gewoon uw kinderen mee (kinderen tot 12 jaar mogen er gratis in). Wie weet blijft er iets hangen.

En anders kunt u nog altijd naar de Albert Heijn ernaast.