Ik kon dus niet wachten om een bezoek te brengen aan Moco, het nieuwe Amsterdamse (particuliere) museum.
Banksy en Warhol. Je zou voor minder naar de hoofdstad afreizen.
Vol bewondering drentelden vriendin A en ik rond in het geweldige gebouw, met uitzicht op het Museumplein.
Ik was wel benieuwd of Banksy zijn kracht zou behouden als hij in een museum te zien was.
Dat was wel het geval, maar dat komt met name ook door de dialoog die hij aangaat met het droompand.
Dat zorgt voor de juiste spanning.
Niet alleen zijn die werken in de kelder te vinden (het minder statige gedeelte), ze 'bijten' ook minder met de omgeving.
Of misschien heb ik al te vaak de (re)producties gezien.
Al jaren kom ik langs een illustratie als ik naar vriendin A rijd.
Het ontroert me.
De tekening is alleen onder een viaduct te vinden, waar ik niet kan stoppen.
Nu heb ik toch mijn auto met alarmlichten in de berm aan de kant gezet (met een schamende Zoon naast me) om 'm te fotograferen.
Toch een straatkunst-moment.
