Daarom ben ik een tijdje geleden begonnen met het verkopen van alles wat niet in het beeld van het strakke appartement past. En dat is veel, heel veel.
Halverwege deze grote opruiming kreeg ik opeens een opdracht van school: maak een boekje van je verzameling.
Ha, zo kon ik toch nog een keer stilstaan bij mijn houten miniatuurwereld. Een tribute to het mini-universum, zeg maar.
Over de cover hoefde ik niet lang na te denken:
Helaas is er een hele wereld tussen droom en werkelijkheid.
Een wereld vol pinguïns, wel te verstaan.
Want toen ik van de week met Zoon in de stad was, kwam ik deze vrienden tegen bij de Tiger.
Een soort van Matroesjka-iglo!
Past die in het beeld van de lege, opgeruimde woning? Helemaal niet.
Deze jongens hebben geen enkele functie, behalve onweerstaanbaar zijn.
Maar eigenlijk is dat ook wel een mooie taak, in deze donkere dagen.
En wacht es, ik kan ze natuurlijk opnemen in mijn verzamelboek.
Of heb ik het nou toch niet helemaal goed begrepen?
