prentje en de paastak

'Hebben jullie die witte paastakken uit jullie blaadje al?', vraag ik aan het vriendelijke meisje bij de balie van Albert Heijn. Ik zie dat ze een zucht moet onderdrukken, maar ze blijft me vriendelijk aankijken.
'Nee, die zijn wit gespoten voor de foto', zegt ze. 'Er vragen heel veel mensen naar die takken'.

Nou ja, dan kopen we maar weer een gewonen paastak. Even schiet het door me heen om deze zelf wit te spuiten, maar dat voelt toch een beetje onnatuurlijk. Vooral omdat er al piepkleine groene blaadjes aan de takken zitten.
Ik haal de paasdoos naar beneden, en het versieren kan beginnen.

Met dit als hysterisch kleurrijk eindresultaat:

Niet zo erg dus dat de takken niet wit zijn. 

Je zou ze toch nauwelijks meer zien. 

prentje en de paastak

Naast mijn kerstboom-obsessie heb ik ook een paastak-passie. Vandaag gingen we naar een stad hier in de buurt, waar we een bloemenstal vonden met nog ingepakte paastakken. Man en Zoon gingen nog even naar de boekwinkel, en ik voegde me in de rij voor de bloemenkraam. 'Ik wil graag een paastak', zei ik tegen de besnorde verkoper. 'Daar moet ik even mijn mes bijhalen', sprak hij dreigend. Al gauw werd duidelijk waarom. Blijkbaar was ik de eerste paastakkenliefhebber. Een beetje paastakfan weet hoe die jongens eruit zien, met grillige takken dus. En die zaten allemaal in elkaar. Nadat hij er drie losgesneden had (te klein, ook te klein, zeker te klein) had hij er een die aan zijn maatstaven voldeed.

Dit was geen takje meer, dit was meer een complete boom waar ik mee opgezadeld was. Zoon en Man waren natuurlijk nergens te vinden en gelukkig was het ook niet zo druk op zaterdagmiddag half drie in hartje centrum. Ik negeerde alle opmerkingen en gelach en sleurde Man en Zoon uit de winkel, zo hier en daar per ongeluk bijna een oog uitstekend. Nadat we het gevaarte na verschillende pogingen in de auto hadden gekregen, konden we eindelijk naar huis waar het grote decoratiegebeuren kon beginnen. Gelukkig heb ik genoeg versieringen om een heel bos op te tuigen. Hier zijn we dus ook nog maar net begonnen, maar deze foto was qua licht en compositie het mooist.
Zo zijn we dan ook wel weer.