Zoon komt op een leeftijd dat hij wat meer oog krijgt voor de omgeving. Sinds kort heeft onze buurman een nieuwe vriendin, tot grote interesse van Zoon. 'Krijgen Buurman en zijn vriendin nu een kindje?', vroeg hij van de week aan tafel. 'Ik denk het nog niet', antwoordde ik, nog nakauwend op mijn aardappel, 'hoezo denk je dat?' 'Nou, als een man en vrouw samen zijn, kan de vrouw zwanger worden', was het resolute antwoord. Maar we waren er nog niet. 'Tenminste, dat is zo bij mensen', ging hij nog even verder. 'Bij feeën werkt het anders'. 'Hoe zit dat dan bij feeën?', vroeg ik belangstellend. 'Nou, daar wordt de man zwanger.' 'Goed bekeken van die feeën', mompelde ik nog. Logisch natuurlijk. Die willen hun figuurtje niet kwijt. Zou ik ook denken met zo'n taille.
Niet alleen de omgeving heeft de belangstelling van Zoon gewekt, hij denkt ook na over zijn toekomst. 'Ik weet al wat ik later wil worden', zei hij laatst. 'Wat dan?', vroeg ik, hopende dat hij grafisch vormgever of fotograaf zou zeggen. Hoezo projectie? 'Kind', zei hij. 'Kan ik lekker blijven spelen en hoef ik niet te werken.' Tja, wie wil dat nou niet?
Maar vanmorgen was de ambitie opeens verschoven. 'Ik word later winkelmeneer', zei hij in de badkamer. 'Wat leuk', zei ik verrast. 'Van wat voor een winkel dan?' Verbaasd over zoveel domheid keek hij me aan.
'Van de Intertoys natuurlijk!'
