prentje en het caravannetje

Al jaren heb ik slechts 1 materiële wens: een klein caravannetje. 

Een mini-huisje voor achter de Fiat 500.  

Nou, daar begint het gedonder al, want er zijn niet veel caravans die achter de Fiat 500 kunnen. 

Ik droomde van een T@b. 

Maar daar kan ik niet in staan met mijn 1.83 m.

Ik dacht een alternatief te hebben gevonden in een minicaravan met buitenkeuken. 

Maar eigenlijk wilde ik het liefst toch alles in 1 huisje. 

Een zoektocht die een paar jaar duurde inmiddels. 

Een caravannetje dat er leuk uit ziet (retro-uitstraling), betaalbaar is, licht, maar waar ik toch kan staan, in kan slapen met mijn lange benen en het liefst nieuw. Kom er maar eens om. 

En deze zomervakantie vond ik 'm opeens. 

Ik toetste voor de zesduizendste keer 'kleine caravan' in, maar dit keer met de toevoeging ' hefdak' in een soort brainwave.  

Want ik was ook wel gecharmeerd van de Eriba, maar die zijn nieuw ver boven mijn budget. 

Er verscheen opeens een klein Pools caravannetje op mijn beeldscherm. 

Een caravannetje dat sinds de eerste van de productielijn in 1973 afrolde nooit meer is veranderd: 

De Predom. (Die nu een nieuwe, niet uit te spreken naam heeft: Niewiadow). 

De website leek ook uit de begintijd van internet te komen. 

Hier geen kekke foto's van ontspannende hipsters. 

Maar dat heeft ook wel weer wat.  

In Nederland bleek er één importeur te zijn, maar die zat in Limburg. 

Hij had één agent, en die zat in Aalsmeer. 

Kijk, nu komen we in de buurt. 

Dus het eerste weekend dat ik terug was, reden Zoon en ik naar Aalsmeer. 

Liefde op het eerste gezicht. 

Ik kon er in staan, ik kon er in liggen: deze caravan paste me als een (mini)huis. 

'De levertijd is al 4 maanden', zei de agent bezorgd, 'dus ik zou niet te lang wachten'. 

Enfin; het is toch een behoorlijke uitgave, dus ik ging niet over één nacht ijs. 

De agent ging op vakantie, en daarna zou ik 'm bestellen. 

Met een zandkleurig interieur. 

En vooral geen stickers erop. 

Zo clean mogelijk.  

Tot ik vorige week een mail kreeg van de importeur. 

'Ik weet niet of je nog interesse hebt, maar de wachttijd is nu al ruim 1 jaar'. 

Ik barstte spontaan in huilen uit op de bank (ok, ik had toch al mijn dag niet). 

Verschillende scenario's gingen door mijn hoofd. 

Zou ik dan toch maar die uit de showroom nemen? 

Ondanks dat die een blauwe bekleding had van binnen? 

Geen goed idee, zeiden verschillende mensen die me kennen (en weten dat ik nogal een ehm ding met vorm en kleur heb).

Lang verhaal kort: deze week was de agent terug en de volgende dag stond ik op de stoep. 

Ik heb gewoon een caravan gekocht, mensen. 

(Vervolgens lag ik weer een halve nacht wakker over de kleur van de ramen en heb ik die alsnog weer veranderd). 

En nu zie ik mezelf dus zo ongeveer zitten: 

(De foto is overigens van internet. Ik weet niet wie deze lieve mevrouw is, maar ze heeft dezelfde caravan).

Of zo:

                                             (Voeten van dezelfde mevrouw).  

Nu alleen nog wachten tot zomer 2022.