prentje's thuis

Omdat het vandaag de eerste dag van de herfst is, dacht ik, 'kom, ik geef u weer eens een kijkje in mijn huis.' Niet bijster origineel, deze gedachte, ik weet het, maar ik vind het wel weer een goede aanleiding om de blik weer een beetje naar binnen te richten.

Allereerst een (wooninrichting)tip, als ik zo vrij mag zijn: hou vooral geen rekening met wat 'in de mode is' of dat het allemaal in één stijl moet (maar dat deed u vast al niet, hè.)
Ga dus niet denken of het bij elkaar past, als je het leuk vindt, past het bij elkaar.

Mijn huis is een allegaartje van rommelmarktvondsten, beetje Ikea, wat vakantiesouvenirs, toefje Hema, snufje (betaalbaar) design en vooral veel printjes door elkaar.    

Eigenlijk heb ik maar één criterium: ik moet er blij van worden.

Ik vind veel huizen zo serieus. Je woning moet eigenlijk een afspiegeling moet zijn van je persoonlijkheid. Dat je ziet: 'ja, dit huis past bij deze persoon.' Soms klopt dat, vaak ook niet.

Enfin, genoeg gepraat, ik laat u wat foto's zien van mijn huis. 

Mag u zelf concluderen of het past.

prentje en de bijzettafeltjes

Ik hou niet zo van salontafels. Ik vind ze vaak een beetje statisch. Maar het is toch wel handig om ergens je kopje koffie kwijt te kunnen. En ons oude tafeltje zag er wel heel smoezelig uit bij de nieuwe bank.
Na een paar vruchteloze meubeluitjes, bedacht ik me dat we net zo goed iets konden maken (lees Man, ik ben van de concepten, Man is van de uitvoering.)
Dus kocht ik bij Xenos een paar goedkope kubussen, was ik druk in de weer met het uitzoeken van Precies De Juiste Kleur Geel, en konden we kon Man aan de slag.

En dit is het eindresultaat. Ik ben er blij mee! (En Man ook, hoop ik). 

prentje en de serieuze keuken

'Het is toch niet zo dat, omdat je volgende maand 40 wordt, je vindt dat het hertjesbehang niet meer kan in de keuken hè?', vroeg Vriendin laatst streng.

Ik keek eens rond in mijn keuken. De Muppets hingen lekker in het zonnetje te chillen in hun konijnenafdruiprek.

Mijn nieuwe zeepdispenser stond trouw te wachten naast de kraan.

Een van de kookwekkers hing gezellig aan de afzuigkap van rvs, die ik overigens nooit streeploos schoon krijg.

Nu ik zo eens rond keek, de keuken kon wel eens een sopje gebruiken, net als de rest van het huis, overigens.

Met grote schrikogen keek de uil-kookwekker me aan. Ik zou toch niet gaan Schoonmaken?
'Moet jij eerst maar eens je werk gaan doen', mompelde ik tegen hem. Het rare van mijn verzameling Gekke Kookwekkers is namelijk dat ze het allemaal na 2 keer gebruik opgeven.
Maar ook de volwassen wekkers (ingebracht door Man, uiteraard) stoppen er vrij snel mee. Alsof we in een soort magnetisch veld wonen, waar geen kookwekker tegenop gewassen is.

Die serieuze keuken kon ik wel vergeten, was mijn eindconclusie. Maar hertjesbehang?

'Eigenlijk dacht ik meer aan muizen', antwoordde ik Vriendin. Ik had namelijk dit geweldige behang in de nieuwste collectie bij ferm LIVING gespot.

Ze zijn een samenwerkingsverband aangegaan met de fantastische illustrator Ulrika Gustafsson.

'Dat behang kan niet in de keuken', besloot ik.

Het past namelijk beter in de slaapkamer.

prentje en Return to Sender

Ik hou heel erg van de Return to Sender-producten van de Hema. Niet alleen vind ik ze erg kleurrijk, ze bezorgen me ook nog eens een goed gevoel. Bovendien heb ik een zwak voor Katja Schuurman.

Ongeveer achttien jaar geleden liep ik stage bij RTL-4. Katja speelde toen net in Goede Tijden, Slechte Tijden, en werd geïnterviewd in Koffietijd. Ze werd begeleid door de voorlichter van RTL, en ik hobbelde mee. Ze vertrouwde me toe dat ze best zenuwachtig was, en ik vond haar ontwapenend. En mooi.

In 2006 richtte Katja samen met twee anderen Return to Sender op. Ze zoeken naar producten in de armste gebieden van de wereld en verkopen deze in Nederland. Katja kreeg het voor elkaar dat de Return to Sender producten bij de Hema werden verkocht. En zo is de cirkel weer rond, want we zijn weer bij de Hema beland.

Gisteren stapte ik na mijn werk de Hema binnen om te kijken of de nieuwe kerstcollectie al in de winkel lag. Die was er, maar viel een beetje tegen. Ik miste producten zoals de gehaakte items van vorig jaar.
Een beetje teleurgesteld nam ik de roltrap naar boven om te kijken of er al kerstspullen waren bij de Return to Senderproducten. En toen vond ik deze geweldige opbergmand. Soortgelijke manden zitten al jaren in de collectie van mijn favoriete Deense merk Rice, maar daar zijn ze behoorlijk prijzig.

Maar nu waren ze dus ook bij de Hema. 'Wat een mooie mand, die ken ik nog niet', zei de caissière bewonderend. 'Volgens mij zijn ze nieuw', zei ik trots. Ik zei er maar niet bij hoe vaak ik naar de Hema ga en de collectie zo ongeveer uit mijn hoofd ken, om niet geheel voor gek te worden versleten.

En zo stapte ik toch weer blij de winkel uit. Blij met mijn nieuwe Hema-primeur, die perfect in mijn interieur past (en waar ik al mijn andere Hema-spulletjes in kan opruimen).

prentje en het interieur

Naast deze blog schrijf ik ook een column in onze wijkkrant. Die, heel toepasselijk, WijKrant heet. Deze krant heeft een nogal lange productietijd, waardoor ik ver van te voren moet bedenken waar ik over ga schrijven. Met de herfst voor de boeg bedacht ik me dat het leuk was om het eens over interieurs te hebben. Ik vind namelijk veel interieurs zo op elkaar lijken. Het ontbreekt vaak aan lef bij het inrichten.
Veel mensen wonen zo serieus. Ik snap best dat niet iedereen blauwe tuinkabouters in zijn tuin wil hebben, maar hè, een beetje eigen persoonlijkheid mag er wel doorheen schemeren.

Maar dat geldt natuurlijk niet voor mijn bloglezers, dat zijn vast allemaal heel creatieve mensen. Het ging me om mijn column hè, in die WijKrant.

Nou ja, eigenlijk had ik gewoon zin om een collage te maken, maar dan moet ik er in dit concept ook een heel verhaal aan breien. Dat concept (1 foto/1 verhaal) heb ik mezelf opgelegd, daar kan ik ook zo weer vanaf natuurlijk. Maar deze beperking dwingt me wel vaak tot creatief denken.

De reden dat ik extra geïnspireerd was vandaag, kwam door mijn werk. In mijn baan als beeldredacteur van een blad mag ik foto's en illustraties uitzetten. En vandaag kreeg ik zulke geweldige illustraties terug, dat ik zelf ook zin had om wat te maken.

En u had de geborduurde schilderijen nog van me tegoed, dus ik dacht: laat ik het eens even leuk aankleden.

Wonen à la prentje.