prentje op het winterfeest

Ik verheugde me er al enorm op: samen met haar een workshop hippe kerststukjes maken tijdens het winterfeest hooi en stro.
Zondag reden we opgewekt samen naar het Hooghiemstraplein in Utrecht (uiteraard konden we het weer niet vinden omdat we de verkeerde bus hadden, maar dit terzijde).

We kwamen aan op een piepklein marktje van vijf  kramen. Maar dat maakte helemaal niet uit, want de kraampjes die er stonden, waren superleuk. En je kunt beter vijf goede kramen hebben, dan een markt vol rommel.

Het werd een kleine blogreünie, Zo kwamen we onder andere Anki (Mevrouw Zilverblauw) en Iris (Enigheid) tegen, en shopten we bij Ellen en Kim. Kim was mijn juf van mijn illustratiecursussen die ik heb gevolgd en ik vind haar werk geweldig. Vooral de nieuwe serie met het vosje, waarvoor ze haar inspiratie haalde uit Moonrise Kingdom (een van mijn lievelingsfilms). Ik kocht van haar een schenkkannetje (dat ook goed dienst kan doen als vaasje, heb ik inmiddels thuis gemerkt).
Kim gaf overigens ook de workshop kerststukjes maken. We konden kiezen uit twee zakken miniatuurdieren. Ik ging voor het paardje.

Om al het moois te verwerken, borrelden zij en ik nog even na in een wijncafeetje in de stad. (We waren er dit keer maar naar toe gelopen om een nieuw openbaar vervoer-debacle te voorkomen).

's Avonds kreeg ik een sms-je. 'Fijn dat ik met jou kerststukjes kan maken én wijn drinken', stond er.

En daarmee verwoordde ze voor mij de essentie van vriendschap.

prentje in Düsseldorf

'Ze gaan van mijn werk een dagje naar Düsseldorf', zei Man laatst tussen neus en lippen door.
'O, leuk! Kunnen we mee?', riep ik enthousiast.
Verbaasd keek Man me aan.
'Het is met de bus', zei hij aarzelend. 'En met de personeelsvereniging'. 'Ze vertrekken 's ochtends vroeg', deed hij er nog een schepje bovenop.
'Het is op zaterdagmorgen met de personeelsvereniging per bus naar de kerstmarkt in Düsseldorf'.
'Ik kan niet wachten', zei ik.

Ik wil al jaren voor de kerst naar Düsseldorf. Maar het komt er steeds niet van. Als we met de auto gaan, moeten we winterbanden en een groene milieusticker hebben. En ik ben steeds te laks om dat te regelen (dat geldt eigenlijk ook voor treinkaartjes). Dus we gingen niet. Tot nu. Zoon kon bij Zus logeren, en Man en ik gingen op naar Duitsland.

En hoe was het? Het was druk. De kerstmarkten heb ik nauwelijks gezien, want daar kon je je amper bewegen. En eigenlijk vond ik de achterkant van de kerststalletjes mooier dan de voorkant. Maar ik ging ook niet alleen voor de kerstmarkt. Ik wilde graag naar Muji, een soort Japanse Hema. Wat ik daar heb gekocht, laat ik binnenkort zien. Net als mijn andere aankopen, waaronder een opblaas-Notenkraker.
Eigenlijk was het 't showmodel (de rest was uitverkocht) en was ie dus al opgeblazen, maar ik wilde hem per se hebben. Dus liepen we de hele dag met een opgeblazen Notenkraker (ook in de bus terug, tot hilariteit van Man's collega's).
Dat houdt u allemaal nog tegoed, mensen. Want ik moet rennen.
Op naar de volgende kerstactiviteit!

prentje en de Sissy-Boy kerstmarkt

Ze hadden al gewaarschuwd, van de NS, dat ze met een aangepaste dienstregeling zouden rijden. Maar ik had gewoon heel veel zin om met mijn vriendin naar de Kerst Brocante Markt van Sissy-Boy in Amsterdam te gaan, dus flinke NS die me dan tegenhoudt.

Enfin, ik zal u de details besparen, maar uiteindelijk duurde het 2,5 uur voordat ik op de plaats van bestemming was. (Ok, dat was voornamelijk mijn eigen schuld, omdat ik per ongeluk Amstelplein in plaats van Amstelveld in de reisplanner had ingetoetst, en daardoor bij het verkeerde station was uitgestapt).

'It better be worth it', mompelde ik tegen Zoon, nadat we met drie verschillende trams toch uiteindelijk bij de Amstelkerk op het Amstelveld waren beland.
Laat ik het zo zeggen, de kerststemming was inmiddels ver te zoeken.

Mijn vriendin stond geduldig met haar dochter op ons te wachten. 'Ik stond net naast Twan Huys', zei ze nonchalant. Nou was ze vroeger de oppas van de kleindochter van Annie MG Schmidt, dus ze is niet zo snel onder de indruk. 'Daar staat Chris Zegers', siste ik op mijn beurt. Man, waren wij even op een hippe kerstmarkt beland. Natuurlijk maakte ik geen foto. (Ok, dat deed ik wel, ondertussen fakend dat ik de kerstversiering precies achter hem aan het fotograferen was).
Maar het is te corny om die hier te plaatsen. U zou eens kunnen denken dat ik onder de indruk was van het feit dat ik hier aan mijn warme chocolademelk stond te nippen met half Bekend Nederland.

Wij vermaakten ons opperbest, de kinderen lieten zich schminken, mijn vriendin kocht een rokje, ik een paar houten a-typische kersthangers van de Wijzen uit het Oosten, we aten snert en poffertjes en hadden daarna zelfs nog puf om naar de schaatsbaan bij het Rijksmuseum te gaan.
(Ik geef toe, we stonden niet zelf op het ijs. Alleen om foto's te maken van onze kindjes.)
Ik had nog het Dali-rolletje in mijn Hipstamatic-camera wat een aangenaam vervreemdend effect veroorzaakte, zo met een geschminkt kind op de schaats bij het Rijksmuseum.

Over de terugweg zal ik maar niet beginnen.
Maar dat was niet erg.
De dag was het waard.