'Hebben jullie haast?', vraagt onze favoriete boer iets verderop. We hebben net zijn lammetjes bewonderd, een kleine traditie die we in ere houden. 'Helemaal niet', zeg ik iets te snel.
Maar het klopt ook, het is een prachtige lentedag die begon met ontbijt op bed, van Man. Ik schoof het gordijn een beetje opzij zodat de vroege zonnestralen net in mijn gezicht schenen.
Daarna zijn we op de fiets gestapt. Reikhalzend kijk ik uit naar de boerderij van de
Vriendelijke Boer.
'Ik heb er een van een drieling, die krijgt te weinig melk', legt hij uit. 'Wil je 'm een flesje geven?'
'Graag',
zeg ik zegt Zoon.
De boer gaat even naar binnen om daarna met een waterflesje terug te komen. Hij vult het met warme melk en zet er een speen op. Zoon kijkt nog een beetje aarzelend, dus geeft de boer de fles eerst aan mij. Hij roept het lammetje, dat blij komt aanhuppelen, zoals alleen lammetjes kunnen. 'Ze zijn gisteren voor het eerst naar buiten gegaan', zegt hij, terwijl hij trots naar het kleine darteltje kijkt. 'Je had ze moeten zien, ze buitelden over elkaar heen'.
Het lammetje is inmiddels gearriveerd en drinkt met flinke teugen. Nu wil Zoon ook wel. Het beeld van Zoon die die door zijn knieën zakt om het lammetje te laten drinken, ontroert me hevig.
'Deze week lammert het zwarte schaap', zegt de boer. 'Komen jullie volgend weekend weer kijken?'. Natuurlijk. Ik ben dol op zwarte schapen.
Nou vooruit, nog een paar foto's dan van de lammetjes, omdat we er niet genoeg van kunnen krijgen. Lammetjes kunnen zoveel gezichtsuitdrukkingen hebben, van verlegen tot verschrikt. Ziet u bijvoorbeeld de voldane smile op de snoet van het net gevoede lammetje op de laatste foto?
Hoe lief is dat?
We fietsen door naar de volgende boerderij waar ze naast de plaatselijke specialiteiten, ook heerlijk ijs verkopen. We genieten rustig van het ijsje op het kleine terrasje. 'Ik heb een veel voldaner gevoel over het weekend als het mooi weer is', zegt Man, die er inderdaad erg ontspannen uitziet.
Als we weer thuiskomen, gooi ik de deuren open. Ik pak het boek dat ik aan het lezen ben (Extreem Luid& Ongelooflijk Dichtbij) en een tuinstoel.
Er hangt een onmiskenbare lentesfeer in huis. De tulpen die we gisteren van vrienden kregen, kleuren prachtig bij de kleden. Overal staan nu tulpen.
Zoon bouwt sinds lange tijd weer een treinbaan.
Eigenlijk moeten we nog weg, maar dat bel ik af. Man schenkt een glas wijn in.
'Wat is jouw favoriete jaargetijde?, vraagt Zoon. 'De lente', antwoord ik naar waarheid, en pak het glas.
