zaterdag 26 februari 2011

prentje en de kaboutergarage

'Zijn we echt helemaal naar Almere gegaan voor een parkeergarage?' Vol ongeloof kijkt Zoon me aan.

Een paar weken geleden las ik een stuk in de Volkskrant over 'nieuwe ambachtelijkheid' in de architectuur. Sobere gebouwen met expressie, dat is de kracht van deze stroming. Een goed voorbeeld hiervan is dus deze garage. De geperforeerde panelen tonen een reliëf van een kabouter, vogels, rietkragen, water en een windmolen. Dat wilde ik zien.

En dus reden we op deze druilige zaterdag naar Almere-Buiten. Zoon wil wel even poseren, maar begrijpt zijn moeders beweegredenen niet om voor een garage een eind te rijden. 'Dat heet passie, jongen', probeer ik nog. Passie voor vormgeving, architectuur en ok, voor kabouters.

'Ik snap niets van passie', mompelt Zoon. Dat komt nog wel, lieverd.

Na de fotosessie gaan we nog even naar het naastgelegen winkelcentrum. Daar worden we niet vrolijk van. Tot ik bij de Action een rol cadeaupapier van kabouters vind. Voor 49 cent.

Het regent in Almere-Buiten. Maar ik voel het niet meer.

3 opmerkingen:

  1. Haha, ik woon in Almere maar ik had echt nog niets meegekregen over deze bijzondere parkeergarage. :-D Nou ja, wij zitten dan ook helemaal aan de andere kant; is dat een goed excuus????

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ohh ik snap je helemaal, dat zou ik ook zo doen. Wat een gave garage! En die rol cadeaupapier is bonusmateriaal!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wat goed dat jij hebt doorgezet! Passie werkt inspirerend en om dat aan je kind te laten zien, is een kostbaar iets.

    BeantwoordenVerwijderen