prentje en het lichaam

Soms kom je mensen tegen die een onuitwisbare indruk op je maken. Zo ontmoette ik een paar maanden geleden op een feestje Chiel. Vijftien jaar geleden had hij een vette baan, geld als water en een groot huis. Voor de buitenwereld leek het plaatje perfect. Tot hij opeens werd geconfronteerd met heftige allergie-aanvallen.
Chiel ging naar de huisarts, beschreef zijn klachten en kreeg medicatie.

Chiel nam hier echter geen genoegen mee, en ging op onderzoek uit. 'Hoe komt het dat ik opeens last heb van allergische aanvallen?' 'Wat wil mijn lichaam me vertellen?'

Hij reisde de hele wereld over. Bezocht landen als Thailand, India en de Filipijnen. En kreeg steeds duidelijker antwoorden op zijn vragen. Het lichaam heeft ons ontzettend veel te vertellen, we zijn alleen niet altijd in staat om te luisteren. Zijn intuïtie klopte: zijn allergieën verdwenen in de loop der tijd.
Chiel werd zo enthousiast over alles wat hij ontdekte, dat hij zijn commerciële baan aan de wilgen hing en zich steeds meer in de taal van het lichaam ging verdiepen. Hij gooide op alle vlakken het roer om, specialiseerde zich als natuurgeneeskundig therapeut en begon zijn eigen praktijk.

In een van mijn slapeloze nachten afgelopen weken kwam er opeens een gedachte op: ik moet naar Chiel. Mijn energielevel was al een tijdje gedaald, en een gebroken hart zorgde voor een neerwaartse spiraal wat betreft mijn vitaliteit. Daarnaast had ik weinig eetlust en werd ik achtervolgd door allerlei ontstekingen.

Ik was echter in de veronderstelling dat Chiel voor een aantal maanden in het buitenland zat.
'Dan maar een afspraak voor erna', dacht ik, en stuurde hem een mailtje waarin ik mijn situatie uitlegde.

De volgende ochtend had ik al een reactie. De plannen waren veranderd, ik kon de week erop al bij hem terecht.

Als een dood vogeltje zat ik afgelopen dinsdag bij hem in de praktijk. Binnen vijf minuten was ik in tranen. Nog nasnikkend legde ik hem het een en ander uit. Hij nam uitgebreid de tijd, luisterde vol aandacht en respect.

'We gaan eens kijken wat je lichaam te vertellen heeft', zei hij monter, nadat ik was uitgepraat.
Ik ging in een comfortabele stoel zitten en hield op zijn verzoek mijn duim en wijsvinger tegen elkaar. 'Ik ga wat spiertesten doen', vervolgde hij. 'Dat heet kinesiologie'.
'Het zal wel', dacht ik. 'Hoe het ook heet, ik wil me niet langer zo voelen als nu.'

Chiel legde een soort bordje op mijn schoot, zette daar af en toe een buisje in en begon me vragen te stellen. En ongelofelijk, mijn lichaam gaf antwoord door mijn duim en wijsvinger op elkaar te houden of te openen. Ik had hier volstrekt geen invloed op.

Drie uur later stond ik volkomen flabbergasted weer buiten. Werkelijk alles, maar dan ook alles klopte. Mijn lichaam had blijkbaar mijn hele geschiedenis opgeslagen. Hij was al mijn organen af gegaan, en bij het zenuwstelsel 'vloog ik er keer op keer uit'.
Elk lichaamsdeel heeft een bepaalde signalerende rol. Daar komen ook uitdrukkingen als 'pisnijdig', 'op de lever hebben' of 'gal spuwen' vandaan.

'Angst om verkeerd begrepen te worden', 'angst om grenzen aan te geven' en vooral 'angst om te kwetsen' kwamen bovendrijven. Dankzij Chiel's vragen konden we samen achterhalen wanneer en hoe dat was ontstaan, en waarom ik mijn emoties onderdrukte. Waarom ik 'in mezelf verdween' en niet meer benaderbaar ben bij conflicten. En hoe ik dit kan veranderen. Chiel probeerde zoveel mogelijk blokkades op te heffen.

'Wat een geweldig vak heb jij', zei ik halverwege. 'Fantastisch he', zei hij. 'En het lichaam geeft gewoon alle antwoorden. We zijn het alleen verleerd om te luisteren. Zo simpel eigenlijk.'

Zo simpel en zo bijzonder. Dit is het grootste cadeau dat ik mezelf kon geven.
Ik voel mijn energie weer stromen en voel me sterker dan ooit. En dit dankzij een bezoek aan een 'down to earth-man', die de moed heeft gehad dingen niet voor lief te nemen en op onderzoek uit te gaan.
En zijn kennis en kunde met liefde deelt.

Ik heb mijn lichaam één belofte gedaan: voortaan luister ik altijd naar wat 't te vertellen heeft.