Nou was dat niet zo interessant, ware het niet dat deze "festatie" in de Efeling werd gehouden, waar we voor een tientje naar toe konden. Kijk, dan wordt de festatie opeens een stuk interessanter, natuurlijk.
Ik heb een wat vreemde relatie met pretparken. Van te voren denk ik altijd: 'leuk', maar als ik daar dan met een mensenmassa in de rij sta, denk ik vaak: 'wat vond ik hier nou toch leuk aan?'
En ik weet nu het antwoord: het stralende gezicht van Zoon die de hele dag in het park huppelt, regen of niet. Die dapper in de achtbaan Joris en de draak gaat met zijn papa, en na afloop met een wit koppie beweert dat hij het fantastisch vond. Die braaf poseert op een paddestoel, omdat mama het liefst in het Sprookjesbos is.
Zelf moest ik wel even slikken toen ik zag dat de wachtrij voor Droomvlucht zeventig (!) minuten bedroeg. Inmiddels was ik ook wel aardig verkleumd van de hele dag in de regen lopen, en bestond mijn Droomvlucht uit een ritje naar huis (in de Toyota, ja) om daar in een warm bad te gaan zitten.
Maar dat kon ik nog even op mijn (koude) buik schrijven. Want opeens was er een bord neer gezet waarop stond: "de Efteling is vandaag een uur langer open".
Stralend keek Zoon me aan, er inmiddels van overtuigd dat sprookjes echt bestonden.
Het bad moest nog even wachten.
