prentje en de herfstclowns

'Ik mis de clowns', zei Zoon vorige week.
'Zullen we weer eens iets met de clowns doen?'

Nou had ik dat verzoek wel vaker gekregen op mijn blog, dus stelde ik voor om de clowns mee te nemen naar het boshuisje.
'Dan kunnen we ze mooi vervoeren in onze nieuwe Roodkapjekoffer', zei Zoon blij.
'Dat is goed', zei ik, 'maar dan verzin jij een beeldverhaal. Ik loop er alleen achteraan met mijn camera.'

En zo geschiedde. De clowns gingen gezellig mee. Zoon bedacht alle teksten.
Het licht was om te snoepen, het zonlicht droop van de takken.
Zoon gelukkig, mama gelukkig.

Er waren eens drie clowns in het bos

Ze zochten een huisje

'Weet u een huisje?', vroegen ze aan meneer Eekhoorn

'Als jullie wat dichterbij komen, zal ik het je vertellen', zei hij

'Het is voorbij het spinnenweb, daar vind je een leuk huisje'

De clowns deden wat meneer Eekhoorn had gezegd en zagen een leuk huisje

'Mogen we hier wonen?', vroegen ze aan de aardige jongen die open deed 

Dat mocht. En nu wonen ze in dit fijne huisje
Einde

prentje en het heerlijk avondje

Wij kijken uit naar pakjesavond. Veel plezier allemaal!

prentje in de lappenmand

Meestal lopen mijn blog en ik aardig synchroon, maar nu was er geen groter contrast denkbaar: terwijl het op mijn blog feest was, lag ik in de lappenmand. Hoofdpijn, keelpijn, algemene malaise.

Nadat ik twee dagen had geslapen, krabbelde ik weer een beetje uit de lappenmand, om daar vervolgens een nieuwe bezoeker te mogen begroeten: Zoon. Gelukkig was Sinterklaas gisteren al langs geweest op school.
Vandaag was het continu heen en weer switchen tussen mijn computer om toch nog wat werk in te halen, en Zoon die (terecht) aandacht vroeg. En ondertussen was ik eigenlijk ook nog niet helemaal opgeknapt. Met het pepernotendeeg onder mijn nagels zat ik tegen de deadline aan nog een kerstkaart te ontwerpen voor mijn werk. Zoon had ik voor de tv geparkeerd (o, schuldgevoel).

Maar gelukkig vindt hij dat niet zo erg. Terwijl ik de laatste coverbeslissingen neem voor ons blad (ook een deadline), staat hij naast mijn computer.

'Mam, weet je wat zo raar is? Als ik op de bank tv lig te kijken, heb ik geen hoofdpijn, maar als ik opsta en loop, wel. Tv is mijn lot.'

Gelukkig is zijn gevoel voor humor nog prima in orde.

prentje en de schoen

Kwart voor zeven, zondagochtend. 'Mam, er zit wat in mijn schoen!' Geeuwend sta ik beneden. 'Moet je kijken mam, Sint gebruikt hetzelfde papier als jij', zegt Zoon verwonderd. Mentale aantekening: nooit twee dagen achter elkaar hetzelfde sinterklaaspapier gebruikten.

Blij pakt Zoon zijn nieuwe Gomu-gummen uit, onze zijn nieuwe verslaving. Er zit onder andere een klein tv-tje in.

En zo kunnen de clowns ook de Sinterklaas-intocht kijken. Weliswaar in het zwart-wit, maar dat maakt het eigenlijk alleen nog maar romantischer. De Amerikaanse neven hadden wat moeite om het Sint-concept te begrijpen, maar zijn nu helemaal om.
Ik denk dat er volgende week 3 clownsschoenen (naast de onze) voor de kachel staan.