Het weer kon twee kanten op. De grote vraag vandaag: gaan we naar ons huisje aan zee of naar de stad? We kozen voor het laatste
(ook omdat we nog geen vaderdagcadeautje hadden.)
Toevallig zag ik van de week dat er een leuke film ging draaien: Een monster in Parijs. Een animatiefilm over een monster in het Parijs van 1910.
Dus daar gingen we eerst heen. Wat de film bijzonder maakt, is de liefdevolle manier waarop de Franse hoofdstad is vormgegeven.
Het deed me weer beseffen hoeveel ik van de sfeer van bepaalde steden hou (en gelukkig heeft mijn eigen stad ook magische plekken, zie foto bovenaan; de tunnel die Zoon zelf vandaag gevonden heeft).
En wat een toeval: in de boekwinkel stuitte ik op dit boekje:
De vormgever Vahram Muratyan, opgegroeid in Parijs, besloot om een tijdje in New York te gaan wonen en startte een blog om de verschillen tussen de twee steden weer te geven. Deze blog werd een boek, en dat heb ik in mijn handen.
Ik hou van de minimalistische, iconische manier waarop hij de verschillen weergeeft. Er staat niets te veel, en toch is het onmiddellijk herkenbaar:
Alles klopt in het boekje, van het lettertype tot het kleurgebruik.
Fijne inspiratie.
Goede keuze dus, de stad (
en zelfs voor het vaderdagcadeautje zijn we geslaagd.)
