(Maar dat lukt nog niet helemaal).
vrijdag 8 juni 2012
donderdag 7 juni 2012
prentje en het kamp
Zoon is op kamp.
Hij had er heel veel zin in.
Ik niet.
Ik moet hem drie dagen missen.
Stralend stapte hij in de bus.
Ik weet niet meer hoe we er op kwamen, maar van de week hadden we het over op jezelf wonen in de toekomst.
Hij kroop nog eens tegen me aan.
'Ik blijf bij jou wonen tot mijn 58ste', zei hij resoluut.
Gelukkig.
Hij had er heel veel zin in.
Ik niet.
Ik moet hem drie dagen missen.
Stralend stapte hij in de bus.
Ik weet niet meer hoe we er op kwamen, maar van de week hadden we het over op jezelf wonen in de toekomst.
Hij kroop nog eens tegen me aan.
'Ik blijf bij jou wonen tot mijn 58ste', zei hij resoluut.
woensdag 6 juni 2012
prentje en de nieuwe tas
Ik heb een nieuwe tas. Nu vraagt u zich misschien af: wat is daar zo bijzonder aan?
Dat ga ik u nu vertellen. Ik vind het verschrikkelijk om een nieuwe tas uit te zoeken. Net als ik er niets aan vind om te winkelen voor: schoenen, laarzen, make-up, sieraden, parfum, lingerie, accessoires, broeken (vooral spijkerbroeken) en zo kan ik nog wel even doorgaan. Ik ben wat dat betreft een beetje een a-typische vrouw, denk ik.
Wat ik wel leuk vind om de stad voor in te gaan: leuke kleertjes voor Zoon. Illustratieboeken. Gehaakte groente. Tijdschriften over vormgeving. Circuspoppetjes. Shirts met bomen erop.
Maar goed, mijn oude tas viel bijna uit elkaar, dus er moest echt een nieuwe komen. Ik heb dan ook maar één tas, en die sjouw ik dan altijd mee. Ik heb dus ook geen bijpassende tas voor elke outfit.
Bij haar had ik een keer een leuke tas gezien die ze bij Zara had gekocht. Ok, dat scheelde weer een zoektocht. Nu hadden ze die tas niet meer, maar wel een soortgelijke.
Ik vind het fijn als een tas net iets extra's heeft. Bij deze tas zit 't 'm in de combinatie van het fijne leer met het neon-canvas. Dat maakt 'm prentje.
Dat ga ik u nu vertellen. Ik vind het verschrikkelijk om een nieuwe tas uit te zoeken. Net als ik er niets aan vind om te winkelen voor: schoenen, laarzen, make-up, sieraden, parfum, lingerie, accessoires, broeken (vooral spijkerbroeken) en zo kan ik nog wel even doorgaan. Ik ben wat dat betreft een beetje een a-typische vrouw, denk ik.
Wat ik wel leuk vind om de stad voor in te gaan: leuke kleertjes voor Zoon. Illustratieboeken. Gehaakte groente. Tijdschriften over vormgeving. Circuspoppetjes. Shirts met bomen erop.
Maar goed, mijn oude tas viel bijna uit elkaar, dus er moest echt een nieuwe komen. Ik heb dan ook maar één tas, en die sjouw ik dan altijd mee. Ik heb dus ook geen bijpassende tas voor elke outfit.
Bij haar had ik een keer een leuke tas gezien die ze bij Zara had gekocht. Ok, dat scheelde weer een zoektocht. Nu hadden ze die tas niet meer, maar wel een soortgelijke.
Ik vind het fijn als een tas net iets extra's heeft. Bij deze tas zit 't 'm in de combinatie van het fijne leer met het neon-canvas. Dat maakt 'm prentje.
dinsdag 5 juni 2012
prentje en de Amsterdamse inspiratie
Ik was dus in Amsterdam hè. Ik hoef er niet te wonen, maar vind het heerlijk om er af en toe rond te dwalen. Je doet weer net even wat meer inspiratie op dan in de gemiddelde Vinexwijk. En ik mag het zeggen, want ik woon zelf in een Vinexwijk.
Goed, Amsterdam dus. Ik pikte de Gorillatentoonstelling meer in de bibliotheek, en daalde toen af naar mijn nieuwe favoriete hang-out Stock. Maar niet voordat ik eerst nog een bezoekje had gebracht aan Options. Een winkel vol eyecandy...
Goed, Amsterdam dus. Ik pikte de Gorillatentoonstelling meer in de bibliotheek, en daalde toen af naar mijn nieuwe favoriete hang-out Stock. Maar niet voordat ik eerst nog een bezoekje had gebracht aan Options. Een winkel vol eyecandy...
maandag 4 juni 2012
prentje en de stempels
Ik had met een vriendin in Amsterdam afgesproken, en omdat ik aan de vroege kant was, besloot ik om eerst even langs de openbare bibliotheek te gaan. Ik wist namelijk dat daar een kleine tentoonstelling was van het werk van de illustrator Gertie Jaquet. Op haar weblog was vorig jaar te volgen hoe ze elke dag een stempel maakte.
Ik ben dol op stempels. Ik hou van het repeterende, maar toch elke keer weer nét iets andere resultaat.
Met Pinksteren zou ik bij haar de workshop 'stempels maken' gaan volgen, maar was op het laatste moment toch verhinderd. Gelukkig geeft ze regelmatig deze workshop, dus ik haal het nog wel een keer in.
De tentoonstelling was leuk. Nu kan ik wel een heel verhaal gaan houden, maar ik kan het beter laten zien. Gaan dus, naar de bieb, mocht u ook van stempels houden en in de buurt van Amsterdam zijn, de komende maand.
Ik ben dol op stempels. Ik hou van het repeterende, maar toch elke keer weer nét iets andere resultaat.
Met Pinksteren zou ik bij haar de workshop 'stempels maken' gaan volgen, maar was op het laatste moment toch verhinderd. Gelukkig geeft ze regelmatig deze workshop, dus ik haal het nog wel een keer in.
De tentoonstelling was leuk. Nu kan ik wel een heel verhaal gaan houden, maar ik kan het beter laten zien. Gaan dus, naar de bieb, mocht u ook van stempels houden en in de buurt van Amsterdam zijn, de komende maand.
zondag 3 juni 2012
prentje en de slechte weersvoorspelling
Maar nu moet je maar niet naar buiten kijken...
vrijdag 1 juni 2012
prentje en Pinksteren
Je knippert een keer met je ogen en er is weer een week voorbij.
Wat een prachtig weer was het.
U heeft ook genoten, ik zag het op verschillende blogs.
Ik ging samen met haar lunchen in het buitengebied van Dordrecht.
Ik wist eerlijk gezegd niet dat Dordrecht een buitengebied had, want ik ken het daar niet zo goed.
Maar het was heel lieflijk, een ander woord heb ik er niet voor.
We lunchten bij het vegetarische huiskamercafé 'Fluitekruid'.
Reden nog een extra rondje door de polder, waar huisjes staan als in een sprookjesboek.
En toen de volgende dag de temperatuur tot Mexicaanse waarden steeg, lokte de zee.
En hielden we een spontaan familiedagje.
Enthousiast gemaakt door de hoge temperaturen, kwam op Tweede Pinksterdag een vriendin langs.En werden werden we geconfronteerd met de Zeemist.
Heeft u daar ook kennis meegemaakt?
De Zeemist is een raar verschijnsel.
Sta je aan de kust, is het koud en zien de duinen er uit als de Schotse Hooglanden, rij je een kilometer landinwaarts, is het weer Mexico.
Maar toen hadden we al zoveel mooie dagen gehad, dat we ook niet mochten zeuren.
Abonneren op:
Posts (Atom)




