prentje en Halloween, part 2

Omdat we inmiddels helemaal into Halloween waren, besloten Zoon en ik zaterdag naar onze favoriete hang-out Oud-Valkeveen te gaan. Die zou ook helemaal in Halloween-sfeer zijn, was ons beloofd.

Allereerst stonden we 7 kilometer in de file. En of dat al niet spooky genoeg was, bleek het park bijna helemaal leeg te zijn. Dus zat Zoon als enige in de achtbaan (en moest ik dus met hem mee voor het volgende rondje - verschrikkelijk) en bijna alleen in de botsauto's (en moest ik dus ook weer mee - nog verschrikkelijker.) Het enige voordeel was dat er niet zoveel auto's waren die tegen je aan konden botsen.
Zoon kreeg alle aandacht van het begeleidende meisje tijdens het pompoen uithollen omdat hij - u voelt hem al aankomen - de enige was die hier aan meedeed. Het leek mij nogal saai, maar Zoon vond het geweldig. Blij stortte hij zich op het brood bakken.

En wat is er nu mooier dan op een open vuur met een stok je eigen broodje te bakken? Ik kreeg er een soort oergevoel van. Helaas werd deze emotie niet helemaal gedeeld. Want tijdens het opeten van het baksel (dan wel gewoon eten hè, we laten Zoon voortaan maar zelf koken) hoorde ik opeens enthousiast:

'Mam! Ik heb een Albert Heijn-broodje gebakken!'

prentje en Halloween, part 1

'Wij vieren vanavond al Halloween', vertelde een vriendin vrijdagmiddag. 'Kom je ook met Zoon?'
Nou, dat laten wij ons geen twee keer zeggen. We hadden alleen nog geen kostuum. Vorig jaar zijn we ook last-minute Halloween gaan vieren, en heb ik Zoon het eerste het beste kostuum aangetrokken dat ik kon vinden. Dat van Sinterklaas.
'Dan ben je een soort Sint from Hell', deed ik een poging om het goed te praten. 'Je zult zien, daar maken ze vast nog een keer een film over.' Nee hoor, dat laatste zei ik niet. Maar het is zo lekker actueel.

De vroege Sint was helaas geen succes. 'Ze lachten me uit, mama', zei hij hartverscheurend. 'Welnee joh', probeerde ik nog. 'Ze moesten gewoon lachen omdat je er zo grappig uitzag'. 'Nee hoor', zei hij vastberaden. 'Ze wezen naar me met hun vinger, en moesten toen lachen. Dat is uitlachen, zei de juf.'
En bedankt juf.

De lat om nu een goed kostuum te vinden, lag dus nogal hoog. Gelukkig hebben wij sinds kort een brandnew winkelcentrum, dus er was hoop. Xenos had alleen maar prullaria om je huis mee te ontsieren, dus we gingen maar weer naar de HEMA. Daar viel Zoon voor een vleermuiskostuum. Het was van 4 tot 6 jaar, dus op het randje, maar met het drama van vorig jaar nog op mijn netvlies, haalde ik toch maar mijn portemonnee tevoorschijn.

Zoon trok thuis meteen trots zijn pak aan. En aiaiai, wat zag hij er lief uit. Ik kon het niet laten om nog een paar snorharen te tekenen met mijn oogpotlood. Geen idee of een vleermuis dat heeft, maar het was te verleidelijk.
En weer was onze missie om een eng Halloweenkostuum te vinden, volledig mislukt.

We hadden een superavond, dat dan weer wel. Iedereen vond Zoon zogenaamd heel eng, we gingen langs de deuren, en er was zelfs een heus Halloweenfeest georganiseerd in onze bouwspeeltuin. Met scary monsters en kampvuren waarboven we marshmallows konden roosteren, en warme chocolademelk en heksenlimonade.

Het bleef nog lang onrustig in de nieuwbouwwijk.

prentje en het weekendje weg

'Ga je nog over je Thomas-weekend schrijven?', vraagt mijn collega. 'Ik weet het nog niet', twijfel ik.

Omdat Zoon nog steeds een aanhanger is van Thomas de Stoomlocomotief had ik bedacht dat het leuk zou zijn om naar een groot Thomas-evenement te gaan. Uit Engeland komt dan 'de echte Thomas' over, die rijdt dan over het zogenaamde miljoenenlijntje in Simpelveld. Nou is geografie niet mijn sterkste kant, dus ik wist niet dat Simpelveld diep in Zuid-Limburg lag. 'Geen probleem', dacht ik nog, 'dan combineren we het met een overnachting in Maastricht.'

Inmiddels ben ik er wel achter dat stedentrips en zesjarigen geen goede combinatie vormen. Na een lange reis (file en vervolgens was de halve A2 afgezet) kwamen we ein-de-lijk aan in ons hotel in Maastricht. He, dat was grappig, ze hadden hier ook Disney XD op de tv. Zoon wilde daarom eigenlijk de hotelkamer niet meer verlaten. Vervolgens met een mokkende Zoon door een druilerig Maastricht gestiefeld. Die alleen maar naar de Intertoys (voorheen "de olifantenwinkel") wilde. En toen die dicht bleek te zijn, terug wilde naar "de flat" zoals hij het Novotel had gedoopt. Uit boosheid weigerde hij zijn pizza in de pizzeria waar we speciaal voor hem naar toe gingen. Zucht.
Met de taxi om 19.00 uur maar weer terug naar de flat, waar Zoon gelukzalig als avondmaaltijd een zak chips naar binnen werkte. En vervolgens volslagen hyper van het ene bed naar het andere sprong.

De volgende dag was alles een beetje opgeknapt. Zowel het weer als de stemming. Door een prachtig glooiend landschap reden we naar Simpelveld. De hele dag zaten we in stoomtreinen met gezichtjes, konden we Thomas-menu's eten en onderhandelden we over Thomastreintjes.

'Ik schrijf maar niet over het Thomas-weekend', zeg ik tegen mijn collega.

Maar ja, dan zie ik de foto's en ga ik toch overstag.

prentje en de herfstvakantie

Het was een lange herfstvakantie. Letterlijk ook. Zoon had de dag voor en de dag na de oorspronkelijke herfstvakantie ook nog vrij in verband met studiedagen van de juffen en meesters. Jenaplan he, die studeren wat af.
Omdat Zoon ab-so-luut niet naar de NSO wilde en ik een slappe hap-moeder ben, moesten we het mannetje omstebeurt vermaken. Man maandag en dinsdag, ik de rest van de week. Helaas ben ik geen moeder die urenlang met Zoon op de grond ligt om de Eiffeltoren na te bouwen van Lego, dus gingen we er vooral op uit. Noem het, en ik ben er geweest. Museum? Zuiderzeemuseum. Bioscoop? De verschrikkelijke ikke. Weekendje weg? Maastricht gecombineerd met Thomas de Stoomlocomotief in Simpelveld.
Omdat ik me inmiddels wel herfstvakantie-expert kan noemen en uw kinderen wellicht nog vrij zijn, krijgt u van mij ongevraagd De Herfstvakantietip. Komt ie: de Gouden Boekjes-tentoonstelling in Kasteel Groeneveld in Baarn. Vijf boekjes zijn 'open gevallen' waaruit verschillende hoofdstukken zijn nagebouwd. Met veel liefde en oog voor details. Bezoek ook de Frankrijk-tentoonstelling in het kasteel. Ik was helemaal in mijn element, en Zoon ook, gelukkig.
Maar toen hadden we nog acht dagen vakantie te gaan.

Ik kan niet wachten tot het kerstvakantie is.

prentje gaat weer naar huis

Mijn koffer staat klaar: de laatste blog vandaag op de Telegraaf-site (www.telegraaf.nl/vrouw/vrouwblog en dan blog van de week). Vanaf volgende week weer op mijn vertrouwde plek: hier dus.

prentje heeft nog geen heimwee

De logeerpartij bij de Telegraaf bevalt goed! 
Ik denk dat ik daar maar blijf wonen.
www.telegraaf.nl/vrouw
Kijk onder blog en daarna blog van de week.

prentje logeert bij de Telegraaf

Yes! Mijn blog staat op de site van de Telegraaf. En dan ook gelijk die van zaterdag en van vandaag.

Hoop dat ik niet al te mutsig overkom (combinatie koekjes bakken en voorleesmoeder).

Ik ben de hele herfstvakantie te volgen via www.telegraaf.nl/vrouw

Kijk onder blog, en dan blog van de week. 

En elke woensdag bij http://www.flavourites.nl/ 

(Dat is wel even voldoende, dacht ik zo, heb inmiddels nachtmerries droom over blogs).